Είδα ότι παντρευόμουν το επί 4 χρόνια αγόρι μου και φορούσα λευκό νυφικό αλλά επειδή δεν μου έκαναν κάτι λευκά πέδιλα που είχα πάρει η μαμά μου μού πήρε μαύρες πλατφόρμες και όσο ήμασταν ακόμα στο σπίτι εγώ ήμουν θυμωμένη μαζί της και η πρεσβυτέρα της ενορίας που είναι οικογενειακή μας φίλη και καλεσμένη στο γάμο είπε ότι δεν είναι καλό να τα φορέσω και πως άμα τα δεις και ο παπάς θα θυμώσει σίγουρα και μπορεί να μην επιτρέψει να γίνει ο γάμος. (ο παπάς αυτός δεν ήταν ο άντρας της πάντως και θυμάμαι ότι μπήκε νευριασμένος στο σπίτι και έτρεχε στα δωμάτια σαν να μας άγιαζε..).Και έγραψα και στα παπούτσια μου από κάτω 7-8 ονόματα για να δούμε ποιο δεν θα σβηστεί και σκεφτόμουν να βάλω και της νεκρής θείας μου το όνομα που ήταν χήρα εν ζωή (σκοτώθηκε πριν 3 μήνες) και την οποία την είδα μετά στο τραπέζι και της είπα ότι είδα ένα άσχημο όνειρο, ενώ ήμουν στο γάμο μου και παντρευόμουν, ότι παντρευόμουν και για τα μαύρα παπούτσια και όλα.Της έλεγα δηλαδή όλα αυτά που ζούσα εκείνη τη στιγμή σαν να τα είχα δει όνειρο...όμως τα ζούσα όλα αυτά..και μου είπε κακά μαντάτα..Εκκλησία δεν είδα πάντως
