Βρισκόμουν σε ενα σπίτι που μαλλον ανήκε σε καποιασυμαθητρια μου. Υποψιν είμαι ήδη 43 ετών. Ήτα. Κι άλλοι εκεί σημμαθητριες μου θυμάμαι. Εγώ είχα φύγει απο ενα ενοικιαζομενο σπιτι που είχα ετοιμάσει τη βαLίτσα μου για να το μοριά οριστικά.έξω έβρεχε καταρρακτωδως. Αισθάνθηκα οτι στο κάτω μέρος του ποδιουμου κάτι με ενοχλούσε λίγο.κάτι προεξειχε απο το δέρμα μου. Το τραβηξα και ω του θαυματος τράβηξα απομέσα απο το πόδι μου και έβγαλα ενώ ενα φίδι με 2 κεφαλια μεγάλα. Ήταν σαν να ήταν δυο φίδια που γεννήθηκαν σιαμαια. Δε με δαγκωσε ούτε μου επιγεθηκε ούτε έφευγε.ήταν σα ζαλισμένος. Γυρωμαζευτηκαν κι αλλά 2 νομίζω φίδια πιο μικρά. Πήρα τη σκούπα κιαρχισα να το χτυπώ στο κεφάλι.σκεφτομουν οτι αν έβγαιναν έξω θα κινδύνευαν ισως παιδιά. Μια γάτα μαυτη εμφανιστηκε και προσπαθουδε κι αυτή να εξολοθρδύσει τα φίδια. Τα έπιανε σαν τα ποντίκια. Χτυπούσαν το μεγάλο δικέφαλο φίδι στο κεφάλι. Σκεφτόμουν οτι χρειαζόμουν ενατσεκουρι γιανα του κοψω το κεφάλι και να ξεμπερδεύω μια και καλή. Ένιωθα φόβο αλλά πιο πολύ αισθανόμουν αποφασισμενη και υπευθυη για να μην συμβεί κακό σε άλλους. Έτσι κι αλλιώς εγώ ήμουν που δυναμικα προσατευα καιτους υπολλίπους της παρέας.εκεί ξυπνησα
