Γενικά εχθές το βραδυ είχα έναν πολύ ανήσυχο ύπνο, έβλεπα πολλά γενικα αντικείμενα σαν βουντού και άλλες τέτοιες τελετουργίες αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς τι. Μετά από ένα σημείο αυτό που με φρικαρε πραγματικά ήταν πως ήμουν λίγο πιο περα από το σπίτι μου και αν και δεν αναγνώριζα τον συγκεκριμένο δρόμο που ήμουν ήξερα πως ήμουν κοντά δυο σπίτι μου. Βγήκα από το αμάξι με τους γονείς μου, οι οποίοι προχώρησαν πιο μπροστά σε μια ανηφόρα και εγω για καποιο λόγο έμεινα μπροστά από υο αμάξι δεν ξέρω γιατί όμως. Ξαφνικά ειδα μια γυναίκα να περνάει από μπροστά μου. Φόραγε ένα καφέ μακρύ φόρεμα και τα μαλλιά της ήταν σγουρά ανακατεμένα πολύ λες και έχει μόλις βγει από το δάσος. Αυτό που με τρόμαξε πολύ ήταν το βλέμμα στα μάτια της. Ήταν γουρλωμένα γεμάτο τρόμο ακριβώς σαν αυτών που βλεπουμε στα θρίλερ. Καταλάβαινα από εκεί πως ήταν τρελη. Στην αγκαλιά της κρατούσε ένα κουρέλι και ήταν λες και ειχε ένα μωρό μέσα. Καταλάβαινα όμως πως δεν ήταν πραγματικό μωρό αλλά κάποια κούκλα. Το κουνούσε λιγάκι και του σίγουτραγουδουσε σαν να ήταν πραγματικό αλλά δεν το κοίταζε απευθείας. Κοιτούσε μόνο ευθεία. Ήξερα τότε χωρίς να μου το έχει πει κανένας πως ειχε χάσει πρόσφατα ένα παιδί. Ξυπνησα μόλις ειχε προχωρήσει και άλλο τον δρόμο και ξαφνικά γυρνάει και με κοιτάει και κάνει την κίνηση να μου πετάξει την κούκλα/μωρό.