Ονειρεύτηκα ότι ήμουν σε νέα δουλειά, ένα μεγάλο μέρος κλειστό σαν εργοστάσιο. Δούλευα μόνη,νομίζω. Κοιμήθηκα σε κάποια φάση σε κρεβάτια που υπήρχαν γι'αυτόν το λόγο.
Όταν έπρεπε να ξυπνήσω για να φύγω, δεν μπορούσα να σηκωθώ.. ήμουν τόσο βαριά που με δυσκολία μπορούσα να κινηθώ.όσες προσπάθειες και αν έκανα, δεν τα κατάφερα και ξανακοιμηθηκα.
Μετά από λίγο βρέθηκε κ μια άλλη κοπέλα στο δωμάτιο, η Γωγώ. Κοιμόταν κ αυτή και όταν της μίλησα για να σηκωθούμε, και οι δύο με δυσκολία πολλή μεγάλη κουνούσαμε τα σώματά μας.. τελικά σηκωθήκαμε και πήγαμε κ πήραμε το αμάξι της για να φύγουμε..
σε κάποια φάση πριν από έναν σταθμό λεωφορείων με άφησε πάνω στο δρόμο για να συνεχίσω μετά πόδια κ αυτή με το αμάξι.
(Για κάποιον λόγο, αυτό δεν μας φάνηκε περίεργο,) εκεί που περπατούσα για να πάω στον σταθμό, βρήκα ένα κινητό και ένα πορτοφόλι στο δρόμο πάνω.. τρέχω, πάω και το πιάνω και συνεχίζω τον δρόμο μου προς στον σταθμό γρήγορα γτ δεν είχα χρόνο.
Πάτησα ένα κουμπί να δω αν ξεκλειδώνει (ώστε να μπορέσω μετά να ψάξω σε ποιον ανήκει) και εμφανίστηκε μια φώτο ηλικιωμένου άντρα.. τρέχοντας σχεδόν πήγα να βρω τη Γωγώ, αναρωτουμενη που έχει παρκάρει.. τη βρήκα και πήγα να περιμένουμε μαζί το λεωφορείο και κάπου εκεί ξύπνησα.
(Το πρόσωπο της γωγους, το ξέρω. Είναι μια γνωστή μου που έχει άλλο όνομα.. τον ηλικιωμένο άνδρα δεν τον ξέρω)
Όνομα
Αρτεμις
Το όνειρο που είδα