άγχος

Ανακοινώνουν την απόφαση μπροστά σε όλους, όχι κατ' ιδίαν πίσω από κλειστή πόρτα - η θέση σου αλλάζει, ο τίτλος σου μικραίνει, και όλοι οι συνάδελφοι που χθες σε έβλεπαν με έναν τρόπο τώρα σε βλέπουν διαφορετικά.

Γυρίζεις και βλέπεις τον προϊστάμενό σου να κρατάει το κινητό σου, να κυλάει τη συνομιλία σου με κάποιον άλλον, το πρόσωπό του ανέκφραστο καθώς διαβάζει πράγματα που δεν προορίζονταν ποτέ για εκείνον.

Ανοίγεις την εφαρμογή της τράπεζας για να δεις πόσα έχεις και ο αριθμός στην οθόνη δεν ταιριάζει με τίποτα που περίμενες - πολύ λιγότερα απ' όσο θυμάσαι, ή περίεργα περισσότερα που σε κάνουν να υποψιάζεσαι λάθος.

Ανοίγεις την εφαρμογή, βάζεις τον προορισμό, και η οθόνη γυρίζει ασταμάτητα αναζητώντας οδηγό που δεν έρχεται ποτέ - «αναζήτηση διαθέσιμων οδηγών», λέει, ξανά και ξανά, ενώ εσύ στέκεσαι στον δρόμο χωρίς εναλλακτική.

Μπαίνεις στην αίθουσα, όλοι κάθονται και περιμένουν, και τότε συνειδητοποιείς ότι δεν ετοίμασες τίποτα - καμία διαφάνεια, κανένα σημείωμα, τίποτα εκτός από την ανάμνηση ότι κάποτε ήξερες τι επρόκειτο να πεις.

Ο αριθμός πάνω στο εικονίδιο ανεβαίνει ασταμάτητα - 12, 47, 130 αδιάβαστα - κι όσο πιο πολύ προσπαθείς να τα διαβάσεις τόσο πιο γρήγορα πολλαπλασιάζονται, σαν να μην προλαβαίνεις ποτέ να φτάσεις στο μηδέν.

Πληκτρολογείς τον ίδιο συνδυασμό που χρησιμοποιείς κάθε μέρα εδώ και χρόνια και η οθόνη σου λέει «λάθος κωδικός» - ξανά, και ξανά, μέχρι το τηλέφωνο να κλειδώσει εντελώς.

Όλοι μαζεύεστε σε μια αίθουσα ή σε μια ομαδική κλήση, κανείς δεν ξέρει ακριβώς γιατί, και μετά έρχεται η ανακοίνωση - η δουλειά κλείνει θέσεις, ονόματα διαβάζονται, και εσύ περιμένεις να ακούσεις το δικό σου.

Κοιτάς την οθόνη και το ποσοστό της μπαταρίας πέφτει μπροστά στα μάτια σου πιο γρήγορα απ' όσο θα έπρεπε - 40%, 20%, 5%, ενώ εσύ προσπαθείς απεγνωσμένα να τελειώσεις μια κλήση, να στείλεις ένα μήνυμα που δεν αντέχει να μείνει ασταλτο.

Ανοίγεις το κινητό για να κάνεις online check-in και βλέπεις ότι το παράθυρο έκλεισε, η πτήση έφυγε από το σύστημα, καμία θέση δεν σου ανήκει πια - το όνειρο του χαμένου check-in κουβαλάει ένα άγχος πολύ πιο συγκεκριμένο από το κλασικό «έχασα το αεροπλάνο».