άγχος

Κάθεσαι απέναντι από ανθρώπους που κρατούν το βιογραφικό σου και σε κοιτούν με ύφος που δεν μπορείς να διαβάσεις, και κάθε απάντηση που δίνεις βγαίνει πιο αδύναμη απ' όσο την είχες φανταστεί στο μυαλό σου.

Ακούς τον συνάδελφό σου να παρουσιάζει την ιδέα σου σε συνάντηση, με τις ίδιες σχεδόν λέξεις που χρησιμοποίησες εσύ, ενώ όλοι γύρω γνέφουν εντυπωσιασμένοι - και δικά τους μάτια δεν σε βρίσκουν καν στο δωμάτιο.

Κάθεσαι απέναντι από τον προϊστάμενό σου, ετοιμάζεσαι να πεις τον αριθμό που έχεις μελετήσει τόσες φορές στο μυαλό σου, και η φωνή σου βγαίνει πιο αδύναμη απ' όσο θα ήθελες - το όνειρο της διαπραγμάτευσης μισθού είναι από τα πιο άμεσα όνειρα αυτοεκτίμησης, γιατί εδώ καλείσαι να βάλεις νούμερο σε

Στέλνεις το βιογραφικό σου με ελπίδα, ίσως και με λίγο άγχος, και η απάντηση έρχεται πιο γρήγορα απ' όσο θα περίμενες - «δεν προχωράμε με την αίτησή σας» - χωρίς καν εξήγηση, χωρίς δεύτερη ευκαιρία να αποδείξεις τι αξίζεις.

Ανακοινώνουν την απόφαση μπροστά σε όλους, όχι κατ' ιδίαν πίσω από κλειστή πόρτα - η θέση σου αλλάζει, ο τίτλος σου μικραίνει, και όλοι οι συνάδελφοι που χθες σε έβλεπαν με έναν τρόπο τώρα σε βλέπουν διαφορετικά.

Γυρίζεις και βλέπεις τον προϊστάμενό σου να κρατάει το κινητό σου, να κυλάει τη συνομιλία σου με κάποιον άλλον, το πρόσωπό του ανέκφραστο καθώς διαβάζει πράγματα που δεν προορίζονταν ποτέ για εκείνον.

Ανοίγεις την εφαρμογή της τράπεζας για να δεις πόσα έχεις και ο αριθμός στην οθόνη δεν ταιριάζει με τίποτα που περίμενες - πολύ λιγότερα απ' όσο θυμάσαι, ή περίεργα περισσότερα που σε κάνουν να υποψιάζεσαι λάθος.

Ανοίγεις την εφαρμογή, βάζεις τον προορισμό, και η οθόνη γυρίζει ασταμάτητα αναζητώντας οδηγό που δεν έρχεται ποτέ - «αναζήτηση διαθέσιμων οδηγών», λέει, ξανά και ξανά, ενώ εσύ στέκεσαι στον δρόμο χωρίς εναλλακτική.

Μπαίνεις στην αίθουσα, όλοι κάθονται και περιμένουν, και τότε συνειδητοποιείς ότι δεν ετοίμασες τίποτα - καμία διαφάνεια, κανένα σημείωμα, τίποτα εκτός από την ανάμνηση ότι κάποτε ήξερες τι επρόκειτο να πεις.

Ο αριθμός πάνω στο εικονίδιο ανεβαίνει ασταμάτητα - 12, 47, 130 αδιάβαστα - κι όσο πιο πολύ προσπαθείς να τα διαβάσεις τόσο πιο γρήγορα πολλαπλασιάζονται, σαν να μην προλαβαίνεις ποτέ να φτάσεις στο μηδέν.